c'est la vie

I znowu co chwilę piszę na blogu - to dowód na to, że tempo funkcjonowania w Warszawie nieco zwolniło. Przynajmniej takie mam wrażenie, mam ostatnio sporo czasu dla siebie.

Więcej czasu dla siebie w moim przypadku oznacza więcej czasu na myślenie. A jako że ostatnio natrafiłem na spore ilości Kuby Badacha, to myśląc, słucham Poluzjantów i "Obecnego". Co i wam polecam ;) Więc dzisiaj skorzystam z kilku fragmentów piosenek przez niego wykonywanych, przy okazji podając motywy, które mi ostatnio towarzyszą.

Tęsknota. 

Nieznany jest odległy brzeg

Granice w nas

Nie kończy się tęsknota co dzień w kosmosie ciał

Gotowość, by zaczekać.

Żyją życiem dawnych gwiazd
Tym wspomnieniem żyje świat
Popatrz w okna starszych miast
Śmiało popatrz w starszą twarz

Pomyśl że oni kochać chcą
Oni kochani też być chcą
Dzisiaj znowu będą tam 
Siwy pan z piękną damą wiodą flirt

(cichsze ostatnio) Największe marzenie.

Kłopoty mam w moll i w dur. 

Potrzeba mi chmur i piór 

by niosły mnie swingu skrzydła, 

by fraza mi nie brzydła. 

Konieczne decyzje.

A ja już nie chcę, nie chcę kusić losu,

wolę własną drogą iść.

Własną drogą iść.

Potrzeba gryzienia się w język, panowania nad cynizmem.

To co nas czyni ludźmi

To nie strój*

Poczucie bycia głupim i zagubionym.

Wieczór chłodzi myśli po dniu

Zadyszanym znów

Gubię się w tym wszystkim od lat

Ślepo naprzód gnam

Próby uchwycenia się nadziei, że gdzieś Ktoś ma nad tym wszystkim kontrolę i kieruje żółtą parasolkę w moją stronę.

Może powiedzieć ktoś, że to banalne dość

Bo jeśli wierzę w coś, to tylko w miłość

* - to z piosenki Grażyny Łobaszewskiej "Już drogę znasz", wyjątek od reguły, reszta to wszystko Badach lub Badach&Łobaszewska.